Zelfportret van een artistieke wijnhandelaar

Pierre Fabre, alias Marcello, schildert om zich te ontspannen. Een deel van zijn werken hangt in zijn kleine kapel in het Franse Gaure, waar hij af en toe met zijn vrouw gaat mediteren.

Hij heeft ook de wijnkelders met fresco’s versierd. Hij maakte er een juweeltje van dat beschikt over een gazebo waaronder de proeverijen plaats vinden.

Ieder jaar, zijn de wijnlabels van Château de Gaure klaar voor een nieuwe creatie. Ook deze labels worden gemaakt door Pierre Fabre zelf.

Jaar na jaar, bied hij zijn artistiek werk aan zijn klanten. “In mijn schilderijen denk ik dat de ‘simpele’ geest kon behouden van een kind. Dit heeft mij de mogelijkheid gegeven om de complexiteit als baas van een onderneming aan te kunnen”.

Op 17-jarige leeftijd, tijdens het laatste jaar in het middelbaar onderwijs, scoorde maximaal toen hij een groente moest schilderen. Enkele maanden later moest hij zich op wiskundige studies voorbereiden en gebruikte hij zijn schilderkunst als uitlaatklep. Schilderen hielp hem om te ontspannen. “Als men schildert, bevindt men zich in een ‘andere wereld’; De droom…”

De schilderkunst was altijd een uitlaatklep om naar ‘de betere wereld’ te kunnen vluchten, een wereld zonder voorbedachte ideeën.

“Mijn leven is niet altijd een rustig leventje geweest. Liefdesbreuken en de dood van dierbaren hebben mij gedwongen om mij te uiten op papier, op doek en op metaal. Creativiteit had geen limiet, ik heb veel geschilderd en aan beeldhouwwerk gedaan, maar het resultaat heb ik niet altijd aan het grote publiek laten zien. Deze onaanschouwde kunstwerken hebben nu een plaats gekregen in het gebied van de Gaure. De artiest die ik ben, heeft in dit gebied een plaats gevonden om zich te uiten, met Gaure ben ik voldaan.”

“Het grootste doek dat ik gemaakt heb – 5 X 3 – is een doek dat gemaakt is in een moeilijke periode van mijn leven, op 43-jarige leeftijd.”

MEER INFORMATIE